Recycle

Akda ni Max Bringula

Uso ngayon ang recycle. Kumbaga yung mga basurang dati rati ay itinatapon lamang (at kung saan-saan), ngayon ito’y nire-recycle upang maging kagamit-gamit sa halip na maging sagabal.

Tulad ng mga basyong bote, lata, sirang mga papel, plastic, atbp., lahat ng mga ito’y nire-recycle para mapakinabangan kaysa maging kabigatan.

Ang buhay ng tao ay ganito rin – puno ng mga unwanted garbages na ating dala-dala tulad ng mapapait na karanasan, damdaming sugatan, kabiguan, panghihinayang, at mga paulit-ulit na kasalanang nagagawa. Ang lahat ng ito’y basura sa ating buhay at walang buting magagawa kung pananatilihin at aarugain sa ating puso sa halip na iwaksi at itapon.

Tulad ng basura na nire-recycle upang maging kagamit-gamit at mapakinabangan, ganito rin ang dapat gawin sa mga unwanted garbages na taglay natin.

Kalimutan ang mapait na kahapon at harapin ang kasalukuyan at bukas na darating na may kasiyahan at pag-asang mula sa Panginoon. Magpatawad upang humilom ang sugat na nararamdaman. Magsikap upang ang kabiguan ay mapalitan ng tagumpay at ang panghihinayang ay mapawi na ng tuluyan. Sundin ang Kanyang kalooban sa halip ang gusto ng katawan upang kasalanan ay di na maulit pang gawin.

Sabi ni Paul sa Philippians 3:13-14, “But one thing I do: Forgetting what is behind and straining toward what is ahead, I press on toward the goal to win the prize for which God has called me heavenward in Christ Jesus.”

Ito ang ating gawin – huwag hayaan ang mga basura sa ating buhay ay maging hadlang upang di makamit ang tagumpay at putong na sa ating ipagkakaloob Niya. Sa halip gawin itong kapakinabangan. I-recycle, gawing kagamit-gamit.

Suggested Reading: Philippians 3:7-14

Huwag Kang Susuko, Kid

Mula sa Panulat ni Max Bringula

"Blessed is the man who perseveres under trial, because when he has stood the test, he will receive the crown of life that God has promised to those who love him." - James 1:12

Maraming pagpapapala ang nakakamit ng sinumang nagpapatuloy at di sumusuko sa gitna ng mabibigat na pagsubok at hirap na nararanasan.

Ito ang tinuran at inihayag ng Kanyang Salita na ating pagbubulay-bulayan ngayon na matatagpuan sa James 1:12, “Blessed is the man who perseveres under trial, because when he has stood the test, he will receive the crown of life that God has promised to those who love him.”

Bakit isang pagpapala ang pananatili at di pagsuko, ang pagpapatuloy ano man ang hirap na danasin at kakaharapin? Ito’y sapagkat may nakalaang gantimpala mula sa Kaniya - isang putong ng buhay - ang buhay na walang-hanggang mararanasan sa piling Niya sa Kanyang kaharian.

Pagkat maraming nilalang ang sumusuko agad sa hirap. Ayaw magtiis, gusto’y maginhawang buhay agad. Subalit sa paghahangad nito’y lalong napapariwara. Kumakapit sa patalim. Sinasanla pati kaluluwa.

Aanhin mo ang kayamanan, ang limpak-limpak na salapi, ang katanyagan at kapangyarihan kung ang kaluluwa mo nama’y naka-prenda na’t ano mang oras ay sa dagat-dagatang apoy ang tungo?

Aanhin ang kaginhawaan kung malayo naman tayo sa Diyos na may akda ng ating buhay? Mas mainam pa na dumanas ng hirap, ng sakit ng kalooban, ng pighati at kalungkutan kung ang kapalit naman nito’y buhay na walang-hanggan mula sa Panginoon.

Kaya nga’t kung tayo’t dumaraan sa mga mabibigat na pagsubok, huwag kang bibigay. Huwag kang susuko, kid. Magpatuloy ka lamang. Manatili sa presensiya Niya. Magtiwala at manalig sa Kanya. Pagkat pangako Niya’y buhay na walang-hanggan. Pagpapala Niya’y kakamtin sa sinumang magtatagumpay sa pagsubok na kakaharapin.

Kapatid, kaibigan… kaya mo pa ba? O suko ka na?

Huwag kang susuko, kid. Kaya mo yan pagkat kasama mo Siya. Sa pamamagitan Niya, pagsubok ay mapagtatagumpayan.

I can do everything through him who gives me strength. (Philippians 4:13)

Isang Pagbubulay-bulay.

Para sa Iyo ang Laban na Ito

Contributed by Joseph Aguilar (dbd Bahrain)

Marami na namang kababayan natin ang marahil ay nagbubunyi sa pagka-panalo ni Manny kay Cotto. Pakiramdam nila ay sila rin ang nanalo sa laban.

Tiyak na ang iba ay napapasuntok pa habang nanunuod na animo'y sila ang nasa boxing arena. Umiigting ang kanilang pagka-makabayan sa mga panahong gaya nito.

Maging si Manny at ang kanyang kaanak (unang–una na diyan si Aling Dionisa) ay marahil animoy nasa alapaap ang pakiramdam (feels like heaven ika nga).

Ganito rin ang kagalakang nadarama ng Panginoon sa bawat pagsubok na nalalagpasan natin dahil mas napapagtibay ang ating pananalig sa Kanya.

Our faith is our victory… For whatsoever is born of God overcometh the world: and this is the victory that overcometh the world, even our faith. (1 John 5.4)

Makakayanan natin ang bawat suntok ng buhay dahil alam natin na ang Panginoon ang ating sandigan. Tulad ni Manny na dumaraan sa ilang pagsasanay at pagsubok para mahasa ang kanyang galing, tayo rin ay daraan sa Kanyang pagtutuwid at araw-araw ay binabago ng Panginoon at binibiyayaan ng kalakasan na nagmumula sa Kanya upang magtagumpay. "I can do all things through Christ who gives me strength." (Philippians 4:13)

BUT remember, WE have OUR OWN battle…OUR OWN FIGHT…

"Therefore we also, since we are surrounded by so great a cloud of witnesses, let us lay aside every weight, and the sin which so easily ensnares us, and let us run with endurance the race that is set before us, looking unto Jesus, the author and finisher of our faith, who for the joy that was set before Him endured the cross, despising the shame, and has sat down at the right hand of the throne of God. For consider Him who endured such hostility from sinners against Himself, lest you become weary and discouraged in your souls." (Hebrews 12:1-3)

Sa ating personal na laban, nagagalalak kaya ang Panginoon? O nakikisaya na lang ba tayo sa tagumpay ng iba?

Masasambit ba natin sa Panginoon na “Para sa Iyo ang Laban na Ito?”

Nasa sa atin ang kasagutan… isang Pagbubulay-bulay.

Bro...

Mula sa Panulat ni Max Bringula

"That at the name of Jesus every knee should bow, in heaven and on earth and under the earth, and every tongue confess that Jesus Christ is Lord." - Philippians 2:10

Palasak mong maririnig ngayon ang tawagang “bro” sa mga kalalakihan, bata man o matanda ang kausap. Ito ang kadalasang tawag ngayon sa mga magba-barkada, mag-kumpare, magkaibigan o maging sa sino mang makausap. Ito’y karagdagan sa dati ng tawagang “pare, tol, dre, at brod”. Sa mga magagalang naman, ang tawag ay “kuya” na siyang tagalong ng “bro”. (Sa mga kababaihan, “sis” naman ang tawag o kaya’y “ate”).

Nagsimulang maging word-of-mouth ang “bro” dahil kay Santino, ang bidang-karakter sa TV series na “May Bukas Pa”. Sa nasabing serye, nakikita’t nakakausap ng harapan ni Santino si Hesus na ang tawag niya ay “Bro”. Bagamat sa telebisyon ay di ipinapakita ang mukha ng karakter ni Hesus kungdi ang likod lamang.

Masasabing malaki ang nagagawa o impluwensiya ng media (radio, TV at diyaryo) sa isipan ng tao. Tumatatak sa kanilang isip ang nababasa, napapanood at naririnig kung kaya’t ito ang kanilang nagagaya, intensiyonal man o hindi. Tulad ng pagtawag ng “bro”. Ngayon, di lang sa magka-kaibigan, magkaka-barkada maririnig ang tawagang “bro”, kungdi maging sa Panginoong Hesus, ang tawag na ng iba’y “bro”.

Minsan ako’y nakapanood sa TV ng isang iniinterbiyu. Narinig ko sa isa sa kanyang sagot ang “at saka kay bro” sabay turo sa itaas na ang ibig sabihin na yung “bro” na kanyang pinatutungkulan ay ang Diyos.

Subalit ganito nga ba nararapat na ituring o itawag natin sa Diyos na may lalang ng langit at lupa? Sa Kanya na lumikha sa atin at nagbigay ng buhay?

Bagama’t ang salitang “bro” ay “brother” sa ingles na siya namang totoo na Panganay nating Kapatid si Kristo. Mababasa ito sa Romans 8:29, “For those God foreknew he also predestined to be conformed to the likeness of his Son, that he might be the firstborn among many brothers.”

Subalit higit pa sa Panganay na Kapatid si Kristo sa atin. Siya ang ating Panginoon, Tagapagligtas at Nag-iisang Diyos.

Tama lamang na ituring nating Panganay na Kapatid ang ating Panginoong Hesus. Subait mas mainam at nararapat na Siya’y tawagin nating Panginoon at Diyos sa halip na “bro”.

Sabi sa Isaiah 45:24, “Ang lahat ng tuhod ay luluhod, ang lahat ng labi ay magsasabi na si Hesus ay Diyos”.

Siya ang Panginoon ng mga panginoon, Hari ng lahat ng mga hari. - Rev 17:14

Si Hesus ay di lamang “bro”, Siya ang ating Panginoon, Tanging Tagapagligtas at Makapanyarihang Diyos.

Kaibigan, kapatid, bro... pagbulay-bulayan natin ito.

Gradweyt Na!

Mula sa Panulat ni Max Bringula

"For to me, to live is Christ and to die is gain." (Philippians 1:21)

Ang buhay ng tao ay maihahalintulad sa isang pag-aaral sa eskuwelahan kung saan bago makapagtapos ay daraan sa mga maraming pagsusulit at pagsasanay. At matapos mapagtagumpayan ang mga ito ay mapabilang sa mga aakyat sa enteblado upang tanggapin ang diploma bilang patunay na ikaw ay gradweyt na. Tapos na! (sa wakas...)

Ang makapagtapos sa pag-aaral ay isang kapakinabangan. At upang makamit ito, kailangan maging tapat at sumunod sa mga alituntunin ng paaralan.

Ganito maihahambing ang tinutukoy ni Pablo sa Philippians 1:21 nang kanyang winika “For me to live is Christ, and to die is gain”.

Ayon kay Pablo, isang kapakinabangan ang magtapos, ang mag-graduate sa larangan ng buhay pagkat ang kahulugan nito’y lilisanin na ang makasalanang mundo, ang hirap at pasakit na nararanasan ng katawan at kakamtin ang putong mula sa Panginoon at makasama sa tahanang inihanda Niya para sa atin.

Sadyang mas mabuti nga ito. At ito ang ibig ni Pablo – ang makasama ang Panginoon. Ngunit napag-isip-isip rin niya na kung sa pananatili sa mundo ay makagagawa pa siya na mabubuting bagay, ito'y mainam din. “Hindi ko (tuloy) malaman ngayon kung alin ang pipiliin”, ang paglalahad niya. (Phil. 1:22)

Two choices and either one is good but ultimately, to be with the Lord is the best. That is why Paul exclaimed, “To die is gain.”

Subalit sa nakararami, ang mabuhay pa ay mas mainam. Ang lumawig pa ang buhay sa mahabang panahon ay makabubuti rin. Ito ay totoo kung titingnan natin na ang bawat araw na dumaratal sa ating buhay ay pagkakataon upang makapag-impok pa ng kayamanan sa kalangitan sa pamamagitan ng paggawa ng mabuti at pamumuhay ng matuwid. (Matthew 6:20)

Subalit kung ang hangarin na mabuhay pa ay dahil nais pa nating malasap ang mga inihahandog ng mundo, dapat tayong mag-isip-isip muli. Pagkat hindi hawak ng tao ang “kanyang buhay”. Any moment, maaari tayong grumadweyt o "kunin na ni Lord" ang sabi nga ng iba. Handa na kaya tayo pag dumating ang takdang panahong iyon?

Upang makatiyak, tularan natin si Pablo na nagwika “For me to live is Christ.” Ang mabuhay ay para sa Kanya – ang ialay ang buhay sa Kanyang kaluwalhatian, ang sundin ang Kanyang mga Salita at gawin ang Kanyang ibig. Nang sa gayon, kapag dumating na tayo ay gra-gradweyt, atin ring mabibigkas ang katagang “to die is gain”.

Ikaw, handa ka na bang grumadweyt? O hanggang ngayo’y iskul-bukol ka pa rin.

Tandaan, ayaw man natin o gusto, darating ang panahong tayo’y gragradweyt din.

Ang tanong, handa na ba tayo?

Isang Pagbubulay-bulay.

Maghunos-dili

Maririnig natin ang katagang ito kapag may nais tayong papayapain na damdaming nag-aapoy sa labis na galit o poot. Sinasabi nating “maghunos-dili ka”. Sa simpleng kataga, “mag-isip-isip ka”.

Sa pamamagitan ng pagsasabi ng katagang ito “maghunos-dili ka”, sinisikap nating pigilan ang di kanais-nais na pangyayaring maaring maganap kung hindi mapapayapa ang damdamin o magbabago ng isipan, o kaya’y kung di muna mag-iisip ng makailang beses bago gagawin ang isang bagay o magdedesisyon.

Ito rin ang tahasang sinasabi ng Salita ng Diyos na ating pagbubulay-bulayan sa araw na ito na matatagpuan sa Romans 12:2 - "And do not be conformed to this world, but be transformed by the renewing of your mind, that you may prove what is (that) good and acceptable and perfect will of God."

Sa tagalog – "Huwag kayong umayon sa takbo ng mundong ito. Mag-iba na kayo at magbago ng isip upang mabatid ninyo ang kalooban ng Diyos."

Ang kahulugan ng salitang “maghunos” ay “magbago” o “magpalit”. Tulad ng ahas na nagpapalit ng balat, sinasabi nating siya’y naghuhunos. Ang salitang “dili” naman, ang ibig sabihin ay “isip”. (Hindi yung “hindi” sa Bisaya na “dili oy” o kaya’y “dili ko kasabot”).

Kung kaya’t sa pagsasabi ng “maghunos-dili” – sinasabi nating magbago o magpalit ng isip.

At ito raw ang napakahalagang bagay na dapat nating matutunan bilang mga lingkod ng Panginoon o bilang kanyang mga anak. Ang “maghunos-dili”. Magbago na ng isipan. Nang magkagayon, mababatid natin ang mabuting kalooban ng Diyos.

Huwag na raw tayong umayon pa sa takbo o galaw ng mundo. Pagkat tayo’y Kanya ng binago at iniligtas sa tiyak na kapamahakan, dapat lamang na ang ating buhay at maging ng ating pag-iisip ay mabago ayon sa ibig ng Diyos.

Papaano ba nag-huhunos-dili? O papaano sinasabing isipan nati’y nabago na – mula sa maka-sanlibutan tungo sa kabanalan? Kung dati-rati’y laman ng ating isip ay ang pag-iimbot, ang pagiging makasarili, panglalamang sa kapwa, o mga mahahalay na bagay, ngayon ang ating ini-isip na ay yung makakabuti sa kapwa at makapagbibigay kaluguran sa ating Panginoon.

Kapag payapa ang isipan, kapag mabubuting bagay ang ating iniisip, mas higit nating nababatid ang mabuting kalooban ng Diyos. Kung kaya’t sa pagpasok ng Bagong Taon, habang ilang araw pa lang ang nalalagas sa taong 2009, mainam na tayo’y “maghunos-dili” upang masaganang biyaya ng Diyos ay sumaatin.

Maraming mga disgrasya, kaguluhan at mga di kanais-nais na pangyayari ang naiiwasan kapag tayo’y naghuhunos-dili. Maraming mga bagay na napagtatagumpayan kung ang tao’y nag-iisip muna o naghuhunos-dili.

Upang tuluyang mabago ang isipan, upang tuluyang makapaghunos-dili, ating sundin ang sinasabi sa Philippians 4:8 na ganito ang nakasaad –

“Finally, brothers, whatever is true, whatever is noble, whatever is right, whatever is pure, whatever is lovely, whatever is admirable - if anything is excellent or praiseworthy - think about such things.” Ito ang ating paka-isipin.

Tayo’y maghunos-dili.

Isang pagbubulay-bulay.