Showing posts with label Galatians. Show all posts
Showing posts with label Galatians. Show all posts

Monday, August 23, 2010

Okatokat


by Max Bringula

"Do not be deceived: God cannot be mocked. A man reaps what he sows." - Galatians 6:7

Noong araw ay may TV series na ang titulo ay “Okatokat” na kapag binasa mo pabaligtad ay “Takot ako”. Ito’y serye ng mga kuwentong may katatakutan na bumenta naman sa mga Pinoy viewers dahil marahil gusto nilang sila’y tinatakot.

Kaya naman ang kadalasang dinurumog ng tao panoorin ay yung may ganitong tema tulad ng Twilight series at Friday the 13th series sa mga pelikulang banyaga, at sa lokal naman ay mayroong “Cinco”, “Feng Shui”, at ang serye ng “Shake, Rattle and Roll” na di na yata matapus-tapos dahil nasa ika-10 o ika-15 na yata ngayon, kung di ako nagkakamali.

Naaalala ko pa na noong kami’y paslit na bata pa, gustong-gusto naming makinig sa mga kuwento tungkol sa mga maligno’t mga asuwang, sa mga kapre’t manananggal, at iba pa na bagama’t nakakatakot ay wiling-wili naman kami sa pakikinig. Yun nga lamang, pag natapos na’y di na maka-uwi mag-isa dahil kinakabahan at natatakot na.

Ito rin ang panakot ni Tatay at ni Nanay noon kapag kami’y pasaway at ayaw sumunod. “Sige ka, may multo diyan” ang maririnig mong sasabihin nila. Kaya eto namang pobreng bata ay tatakbong papalapit sa magulang sabay kapit ng pagkahigpit-higpit sa saya ni Nanay.

Ikaw? Takot ka rin ba sa multo? Kumakaripas ng takbo sa kaunting kaluskos lamang.

Sa panahon ng supersonic age at mga high-digital equipments, maaaring passé na o lipas na ang ganitong multo-multo. Subalit ang totoo, marami pa rin sa atin ang takot sa multo. Hindi marahil sa tunay na multo (kung may multo nga bang talaga) kungdi sa sarili nating multo na tayo rin ang may gawa.

Ito ang labis na nakapagbibigay takot sa tao – ang humarap sa multong kanyang nilikha dahil sa kasalanan at maling mga gawa. Whatever a man sows, he reaps. Kung ano ang ating itinanim, ito ang ating aanihin. Kung ang itinanim natin ay galit at poot, pang-sasamantala, pang-aapi at pandaraya sa kapwa, ito rin ang aanihin natin pagdating ng araw. Ito rin ang haharapin natin pagdating ng panahon. Isang multong ating katatakutan.

Pagka’t ang kasalanan at maling gawa ay tulad ng isang self-guided missile na kapag pinakawalan mo’y tiyak na tutumbukin niya’t tatamaan ang inaasintang target. Ganito rin ang kasalanan at maling mga gawa natin, tiyak na ikaw ay babalik-balikan nito na animo’y multong nais kang takutin.

Kaya upang matakasan ang takot na idudulot nito, sikaping ang tama lamang ang ating gawin. Iwasan ang kasalanan at mga panlilinlang. Upang kinalaunan ay di tayo magsasabi ng “okatokat”. Takot ako eh.

Isang pagbubulay-bulay.

Wednesday, April 28, 2010

FINISH LINE


by Max Bringula

Dati-rati'y ang bilis ng iyong takbo? Maliksi. Bawat hakbang ng iyong paa'y malawak ang naaabot. Halos di ka maabutan ng mga kasama mo. Subalit ano ang nangyari? Bakit para bagang bumagal yata ngayon ang iyong pagtakbo?. Nahahapo ka na ba? O may mga kadahilanang nagdudulot ng iyong unti-unting pagbagal at tuluyang pagtigil kung di susuriin ang pinagmulan o sanhi nito.

Ito ang isinulat ni Pablo na nakasaad sa Galatians 5:7, "You ran well. Who hindered you from obeying the truth?"

Maraming mga Kristiyano ang maaaring maka-relate sa sinasabing ito ni Apostle Paul. Kung saan dati-rati'y mainit tayo at masigasig sa gawain ng Panginoon. Ever-present at ever-ready. Nandiyan at laging handa kung may gawain. Subalit ngayon, susulpot, lilitaw kung kaylan lang ibigin, kung kaylan walang ibang gagawin na mas inuuna pa natin. Parang kabute na lilitaw lamang pagkatapos umulan. Mabuti pa nga ang kabute, alam mo kung kaylan lilitaw. Subalit ang Kristiyano, di mo maapuhap kung susulpot ba o hindi. O tuluyan ng naglaho na parang bula.

Dati-rati'y imahen ka ng katuwiran, ng kabanalan. Ilaw mo'y maliwanag at buhay mo'y pagpapala sa lahat. Ngunit ngayon ang katotohanan at kasinungalingan ay para bagang sa iyo'y iisa na lamang. Ilaw mo'y di na maaninag pagkat nalalambungan ng kadiliman.

Pakatandaan, tayong lahat ay mistulang mananakbo (runner) sa isang takbuhan. And we run in such a way as to reach the finish line at a shortest time possible. Ituon mo ang iyong paningin sa Finish Line at ika'y magtatagumpay. Tumakbo ka na nasa puso't isip mo ang pagwawagi.

"Let us run with endurance the race that is set before us, looking unto Jesus, the author and finisher of our faith.". (Hebrews 12:1-2)